hits

Lomfamilien og eg

 

 

Sjlv i ein hektisk kvardag skulle det likevel bli tid til finne ro og fred blant skogar og tjern. Mlet for kvelden var drive litt observasjon av fuglar ved eit tjern som ligg i ei lita lysning inne i skogen. Det var ikkje heilt tilfeldig at eg valde nettopp dette tjernet til det formlet, for ved tidlegare turar hadde eg lagt merke til at her hadde spesielt lomen funne seg eit tjern den kunne trekke seg tilbake til nr kvelden kom sigande. Og med den informasjonen skulle det ikkje ta lang tid fr eg var p veg mot tjernet i hp om at lomen ogs var der.

So lat oss sj korleis det gjekk.

 

Eg kjem fram til tjernet

Etter at eg hadde vandra gjennom skogen var det spennande sj kva som var finne. Ved tjernet var det heilt stille, ein kunne sj skogen spegle seg i overflata, noko som gav ei god og roleg kjensle i kroppen. Sola kunne ikkje klive over tretoppane og dermed vart der eit behageleg skuggerom til avkjling nr sveitten gav seg til kjenne. Ved tjernet var der en hveleg stein i nett min storleik, og dette passa meg bra. Her kunne eg st og skoda p lomen utan vere til bry for eventuelle fuglar i syningom. Men var her nokre fuglar d? Ikkje som eg kunne sj ved frste augekast, men ved hjelp av kikkerten eg hadde i beltet so fekk eg svar. Og ja! Der lg ein lom og to ungar etter kva det sg ut som. Det var nesten so eg vart so ivrig at eg ville bure fram for kome nrare. Men eg roa meg att og lista meg fram til steinen der eg kom i betre posisjon.

 

Lom med ungar  

For ei glede det var sj den vesle familien slappe av i slike omgjevnader. Ein skulle nesten tru at dei ikkje visste at eg var der i bakgrunnen, men mitt nrver verka for vre under full kontroll fr lomen si side, dei viste nok godt kor eg var. Dei sm ungene verka for trivast godt der dei stundom sigla bort til sivet for utforske kva der var finne. Kanskje var der noko godt smake p? Eller var det berre litt leiking? I alle fall var det kjekt ta del i litt av kvardagen til lomen.

 

Klar til landing

Det vart ei god observasjonskt fr steinen, og eg kjende at ein kopp te hadde smakt svrt godt no, so eg valde trekke meg litt opp p ein knaus der eg kunne finne resten av kveldssola og nyte varmen den gav. I sekken hadde eg med meg ei bok av type krim i tilfelle ventetida blei lang, men fr eg fekk tid til kome i gang med lesinga kom ein lom inn for landing, Den fr som ein sirkel og landa med stor presisjon i tjernet. Det var ei fryd sj. Heldigvis hadde eg kamera for hand og fekk dokumentert hendinga sjlv om bileta vart litt uklare.

 

Lom inn for landing.

Familien var no samla og kvelden kunne kome for foreldre og born. Dermed bestemte eg meg for at dei skulle f fred for underteikna g. Dagen var no p hell og det var p tide bevege seg tilbake til sivilisasjonen med hovudet full av gode minner.

 

Kveldsola skin gjennom skogen

 

Takk for turen i dag!

Dette tjernet ligg ved ei rute eg brukte p vandring til Hornet. Den turen kan du lese om ved klikke p linken Dagstur til Hornet vert lese  http://naturglede.blogg.no/1460413744_dagstur_til_hornet.html

Heilt til slutt kjem litt praktisk informasjon.

Til dykk som ikkje er kjende i omrdet, skal eg gje ei kort vegskildring fram til vatnet.

Ein kyrer Fylkesveg 615 til ein kjem til Aa, og her kyrer ein av der vegen er skilta til Gjengedal. Om du kyrer fr Sandane m du ta av til venstre, og om du kjem via Storebru m du ta av til hgre. S flgjer ein denne vegen til ein kjem til krysset kor vegen gr anten til Gjengedal eller Mjellem. Her tek ein av til Mjellem og kyrer til ein ser ein godt synleg kraftstasjon. Ved denne svingar ein av til hgre. Vegen gr gjennom eit gardstun og her m ein leggje att bompengar i ein konvolutt fr ein kyrer vidare, Prisen for bomvegen er per i dag 20 kroner.

Om kort tid vil du kome til ei grind som du m passere. (Ver venleg late att grinda etter deg.) Vidare fylgjer du vegen rett fram til du er framme ved Langevatnet.

25.09.2018

P tur til Selvgen

Det er helg, tida er inne for slappe av med trivelege syslar denne flotte septemberdagen. For meg betyr det som oftast tur i villmarka, men i dag skulle eg kjenne bde lukt og lyd av hav og mkeskrik. Planen var ta meg en tur ut til Selvgen som er finne ved Hyefjorden i vakre Nordfjord. Ved Selvgen er det ei lita samling av steinar som skil seg litt ut i landskapet og som ligg i sjkanten. Staden burde vre ein god plass for selar som vil kvile mellom dei travle ktene i havet. Om eg var heldig ville eg kanskje og f sj nokre selar som slappar av p nokre av steinane som ligg der ute, og det var noko eg sg fram til finne ut av.  

Det er p tide kaste loss og finne svar!

Utsikt mot Hyen

Det var godt kome ut p fjorden igjen. Eg kjende at freden senka seg i kroppen, sjlv med lyden av phengsmotoren som dura jamnt og trutt. Bakover hadde eg synet av bygda Hyen, som stadig vart mindre ettersom eg kom lengre utover p fjorden. Ferda utover gjekk forholdsvis nr land slik at eg hadde brukbar oversikt om noko uventa skulle dukke opp langs dei sm strendene.

 

Hegre i flukt

Fr luftrommet var det bde mkeskrik og hegre hyre, noko som gav godt selskap p ferda. Eg prvde ta nokre bilete av fuglane. Avstanden til mken var for stor, men ein hegre sa seg villig til kome innan rekkevidde for kamera, og det var kjekt ta del i den opplevinga. Fuglane som flaug fram og tilbake var tydeligvis ikkje i feriemodus, for stundom var det makrell som var opp p overflata og lokka til et enkelt mltid for dei svoltne.

Makrellen sine stadige sprett fekk ogs underteikna til angre p at fiskestanga blei igjen i naustet, for som ein ivrig fiskar kjende eg at fisketrangen byr seg fram nr ein skodar stadige fiskevak p overflata rundt bten. Men eg laut berre innsj at det ikkje vart noko fisking i dag.

 

 

Framdrift p fjorden

Det var berre sette fokus framover og sette fart, og det gjorde eg med glede og iver, for med eit slikt syn som kom til syne slik biletet over syner, gav det ei god kjensle av eventyrlyst nr ein nskjer finne ut kva som skjuler seg av opplevingar bak neste sving. Og det sg eg fram til!

Nydelege fjellsider p ferda

Fjellsidene som kom til syne fylde landskapet med et mektigare innhald, og underteikna flte seg stadig mindre i et slikt flott landskap, noko som kanskje ikkje var so rart nr bten var tett inn til den bratte fjellsida.

Eg sette framdrifta p lav hastigheit for f med detaljane som skulle kome til syne. Ein av detaljane var tre steinar som sg nrast lause ut der dei hengde seg i hop med kvarandre, eit spennande syn som gav tankar p nr dei ein gong kjem ned fr fjellsida, kanskje ved hjelp av ras eller dei sm vassdrpane som slit og gneg p steinane over tid. 

Spennande detaljar i fjellsidene

Det var god utsikt finne i dei bratte fjellsidene, men etter kvart som eg nrma meg Selvgen vart fokuset retta mot om eg fekk sj noko til dei selane som stundom slappar av der. No var det berre rett rundt siste sving iflgje kartet. Ei kjensle av spenning bygde seg opp i kroppen. Fekk eg sj eller ikkje sj var sprsmlet no. Det var freistande sette full gass og kome inn med vind i hret og med kikkerten klar om halsen, men eg valde heller sigle fram i sakte fart, for eg ville ikkje skremme dei og miste sjansen til sj dei. 

Skarv p flukt

Og der! No sg eg Selvgen, ei fin lita steinrys i ytterkanten av ei lita bukt. Eg gjorde meg klar med kamera for dokumentere staden. Men kva var det for leven der borte? Eg vart distrahert av ein fugl som letta der borte ved land. Frst trudde eg det var ei rn med sine breie vingeslag, men det synte seg vre ein skarv som eg hadde skremt d eg kom inn, og dermed var den vekk nesten like fort som den letta.

Eg kjem til Selvgen

Det var flott mte Selvgen p denne mten, ein flott entr om eg m seie det sjlv! Men kva med selane eg hadde hpa p sj? Nei, dei sg eg ikkje noko til. Det skulle visst ikkje bli nokon observasjon av sel i dag, so den gleda laut eg ta med meg til neste gong moglegheita byr seg fram.

Sjlvsagt var det litt vemodig ikkje sj dei, men eg let p ingen mte det prege turen, for eg hadde ftt flotte opplevingar p Hyefjorden i dag.

Ekspedisjonen til Selvgen var no over for denne gong, og eg avslutta turen ved   g i land og nyte landskapet i fred ro, med nokre kjeks og te fr retretten stod for dr.

Som ei hveleg avslutting legg eg ved nokre fleire bilete fr turen i dag.

God tur!

I himmelsynet

Utsikt opp fjellsida

Heilt til slutt kjem litt praktisk informasjon om kvar du finn Hyefjorden.

Hyefjorden er ein 14 km. lang fjordarm til Nordfjord i Sogn og Fjordane. Fjorden ligg i sin heilskap i Gloppen kommune.

Hyefjorden er smal med bratte fjellveggar som ligg tett p fjorden p begge sider. Vestsida er uframkommeleg der fjellet stuper rett i fjorden. Fylkesveg 615 gr p austsida av fjorden. Hyefjorden ligg med fjordpninga ved Hestenesyra mot nord og fjordbotnen ved bygdesenteret Straume og garden Aa mot sr.

08.09.2018

P tur til Vasslivatnet

Ogs i r ligg det turbker spreidde rundt om i Nordfjord og ellers i det vakre landet vrt. Og dette innlegget skal handle om mlet om n turboka som ligg ved Vasslivatnet. Men turen skulle fre med seg so mykje meir, ja, kanskje til og med rets opplevelse for r 2018. S kva var det om hende? Ja, Lat oss g tilbake og sj kva vi finn.

Ommedalsstylen

D eg hadde parkert bilen ved ei lita parkeringslomme ved Ommedalsstylen kunne ferda starte mot Vasslivatnet. Den frste biten var ein behageleg start der eg gjekk gjennom delar av stylen og over ei bru som leda meg inn p stien vidare mot vatnet. Stien var godt synleg og enkel flgje. Etter den fyrste stigninga fekk eg ei god oversikt over Ommedalsstylen, som biletet ovanfor syner. Det var kjekt sj resultatet av den korte stigninga i form av litt av utsikta. Etter at eg hadde teke ein kort pause var underteikna ivrig etter fortsette vidare p stien.

Utsikta opnar seg i landskapet

Ferda vidare var enkel og lett, med relativt slakk men jamn stigning p stien. Utsikta opna seg stadig litt meir, der eg stundom fekk sj god utsikt breie seg. Samstundes var der ogs parti der utsikta var drligare sidan eg stundom gjekk i et skk i terrenget der utsikta var redusert, men det var berre triveleg det sidan eg tykkjer godt om slike variasjonar. Eg hadde godt selskap av gjken som eg hyrde i det fjerne, men etter kvart som ferda gjekk var det som om lyden av gjken kom stadig nrare. Og der! Var det ikkje gjken som flaug forbi? Og den var i selskap av fire smfuglar som eg ikkje fekk sett tydeleg nok til identifisere. Ettersom gjken sg ut til lande p eit kratt vel seksti meter fr meg og over eit lite berg, vart eg s ivrig at eg mtte prve f et bilete av den. Eg gjekk raskt ned p kne og leita forsiktig opp kameraet som lg i sekken. Eg for krabbande langs marka over berget i hp om f sj gjken, og dar! Rett over berget satt den og song sin kjende melodi. Heldigvis lukkast eg med f nokre bilete av gjken, Yes! Stilig! Aldri har eg kome so nr gjken fr, so dette var ei oppleving eg vil huske i lang tid.

 

Bilete av gjken

Bilete av gjken

Men no mtte eg vidare, for eg hadde tenkt nyte denne fantastiske opplevinga ved Vasslivatnet som var godt innan rekkevidde no. Og ganske riktig, om ikkje lenge sg eg vatnet og naustet der turboka hang p veggen. Etter at underteikna hadde registrert seg i boka var mlet med turen ndd. Men turen var p langt nr ferdig, Eg fann no ut at eg ville finne ein stad med litt utsikt der eg kunne slappe av med en god matabete, etter at eg hadde fylt p vassflaska med nytt drikkevatn fr vatnet, tok eg meg en tur til dei nraste toppane for slappe av.

Turboka heng p naustet.

For n dei nraste toppane laut eg g litt vekk i fr vatnet, men eg fekk godt byte med utsikta som breia seg i landskapet rundt meg. D eg hadde funne meg ein hveleg stad p det nakne fjellet, so laut eg nytte hvet til ta nokre bilete av landskapet. Som dei to bileta under syner var det flott utsikt. Det er lett slappe av nr ein skodar utover horisonten slik. Etter at eg hadde ete litt av provianten laut eg ta meg ein kort siesta. Det skulle gjere godt no, og sidan sola steikte godt la eg meg p sida med ryggen til sola for skape meg litt skygge. Medan eg lg og slumra fekk eg ei underleg kjensle av uro i kroppen, det var som om eit instinkt i kroppen varsla om.

Uroa i kroppen ville liksom ikkje sleppe taket heller og eg fekk difor ikkje ro nok til ta min planlagte siesta. Og d eg snudde meg sg eg ei rn som flaug lgt under sky og som dreiv og sirkla seg mot meg og stadig kom nrare. Det var nok rna som var grunnen til denne varslinga i kroppen, og dette var spennande, for no lg eg p rygg og sg rna nrme seg stadig nrare for kvart sekund.  Men skulle eg st opp og skremme rna vekk? nei, tenkte eg, no skal eg berre ligge roleg og lokke rna til meg slik at eg kanskje fr eit flott bilete av den.

rna som jakta p underteikna.

Men til slutt laut eg komme meg p beina, for eg tykte rna kom nr nok. Eg reiv tak i kamera og tok bilete, men uheldigvis hadde eg rota med innstillingane p kamera slik at alt blei i svart-kvitt, som ein kan sj p biletet ovanfor. Det var uflaks. Her kunne eg ha ftt eit skikkeleg bra bilete men so var bde innstillingane og zoomen feil og rna var p veg vekk fr eg fekk teke noko bilete som eg var ngd med. Men eg hadde ftt ei oppleving som eg vil huske i lang tid og p ein god mte. Og det var eg glad for.

Under legg eg ved ei tekning av rna si innsegling var fr eg stod opp. Avstanden fr bakkeniv til rna var ca. tjue meter. Fr underteikna til rna ca. frti ? femti meter

Som eit notat: eg anbefalar ikkje bruke seg sjlv som lokkemat  s ikkje gjer dette ute eller inne.

Biletet syner ruta rna hadde mot meg.

D rna hadde drege sin veg, fortsette eg slappe av vel ein times tid fr eg tok heimvegen fatt, den same ruta som eg hadde gtt opp.

Som ei hveleg avslutting legg eg ved litt dokumentasjon over utsikta.

God tur!

Dagens utsikt

Dagens utsikt

Informasjon om Vasslivatnet

Kjelde: http://www.gloppen.no/ut-pa-tur/

Nr. 15 : Gjengedalsstylen - Ommedal

- Middels tur

- Fr 490 - 820 - 60 moh

- 10 km

- Ca. 4 timar

Kort omtale av turen:

Dette er ein tur der det er praktisk vere fleire i flgje og ha ein bil i kvar ende. Ein kyrer fylkesveg 615 til Aa i Hyen, og flgjer skiltinga mot Gjengedal. I Ommedal kan ein bil plasserast rett fr vegen kryssar elva. Alternativt, dersom ein heller vil g stylsvegen enn den merka stylsrsa fr Ommedalsstylen, er det rd parkere der stylsvegen tek til litt nrare Hyen. Bilvegen held fram vidare til Gjengedal og gr litt etter bygda over til god bomveg fram til romsleg parkeringsplass litt fr Gjengedalsstylen.

Fr Gjengedalsstylen gr du rsa opp til Vasslivatnet og vidare opp p Skarvane, fr du gr ned igjen langsmed vatnet. I enden av vatnet gr rsa nedover til Ommedalsstylen. Stylsrsa nedatt til Ommedal gr p srsida av elva, med nokre vte parti nrast stylen. P grunn av stylsvegen ber nok rsa preg av vere betydeleg mindre brukt enn tidlegare, men den er likevel lett finne, og betre for ftene enn den bratte stylsvegen.

Ei snhole som ml

 

I dette innlegget blir det ei kort oppsummering av ein tur eg tok i februar i r. Denne dagen var veret ikkje p sitt beste, men eg bestemte meg for ta meg ein kort tur for lage meg ei snhole kor eg kunne slappe av i ly for vind og regn som eventuelt ville komme. Oppakkinga var enkel, eller rask og lett  som eg likar seie. Eg pakka berre med nokre skiver, spade, kniv, flintstl, primusen, kaffikjelen, te-posar, hanskar, liggeunderlag, godkoppen og ekstra ullgenser. Sidan februardagane held rikeleg med sn, og sidan innsjar og bekkar var isdekte eller trre, valde eg satse p snsmelting som alternativ til hente vatn. Det gjorde mitt val av leirstad meir fleksibelt, sidan eg ikkje var avhengig av ha ope vatn i nrleiken. 

Men no skal eg ikkje rpe for mykje, lat oss heller sj korleis det gjekk.         

 

D eg hadde parkert ved hovedvegen gjekk turen vidare p en traktorveg som ville fre meg ned til vatnet. Eg festa p meg trugene og vandringa tok til i behageleg tempo. Men trugene var ikkje mykje hjelp i sidan eg trakka gjennom snen stadig vekk. Det kjentest ut som om eg gjekk med ekstra lodd p beina, for snen samla seg nrast opp trugene i staden for under. Men sidan det ikkje var den lange avstanden g, so brydde eg meg ikkje om ta dei av. Eg tenkte heller slik at det fr bli dagens ekstra treningskt. Temperaturen var ca. 4 plussgrader og lufta kjentest ganske mild ut p ansiktet og hendene, so hanskane vart verande i lomma inntil vidare. D eg hadde kome meg ned til vatnet, sg eg ein god sndunge ved ei vik. Sjlv om det ikkje var heilt etter planen sl leir her vart likevel valet lage leirplass her.  Det er som ein seier: arbeid med naturen og ikkje mot naturen og det rdet lyttar eg alltid til.

Arbeidet med hola starta umiddelbart. Det var godt grave der eg stadig forsvann lenger innover i sndungen. Snen som eg gravde ut fordelte eg p veggar og tak p utsida av hola.

 

Snhola er ferdig

 

Eg var i grunn ganske ngd med resultatet, for sjlv om det ikkje var noko 5-stjerners hotell ville det sikre meg godt ly for regn og vind. No stod det berre att flytte inn utstyret, noko som heller ikkje var lenge gjort. D alt var p plass mtte det naturlegvis bli tid for ei lita markering av at eg var ferdig. Kaffikjelen blei stappa med sn og primusen blei kveikt med tennstl.

Medan tevatnet kokte opp la eg meg inn i hola og fann meg til rette med dei siste justeringane slik at liggeunderlaget lg godt. 

 

 

Underteikna nyt utsikta fr hola

 

D tekoppen var full la eg meg slik at eg skoda utover landskapet. Som ein ser p biletet nedanfor var det godt utsyn mot botnen i enden av vatnet.

Nr den beskjedne men gode feiringa var over, trekte eg primusen inn i hola slik at eg drog meir nytte av varmen den gav. Sjlv om snen rundt smelta litt, fekk eg brukbar varme fr primusen. Problemet med smeltinga var ikkje verre enn at det vart lyst med ei lita justering med plasseringa av primusen, og kaffikjelen plasserte eg slik at den fylte seg opp til neste runde med te. Snakkar om luksus altso, i ly for vind og ver med innebygd vasskran, ikkje drleg

Etter at eg hadde opphalde meg her i nokre timar laut eg omsider bryte av og takke for dagen i dag. Det var utan tvil freistande ligge over til sndagen, men eg hadde ikkje tid til nokon lenger tur sidan der var andre syslar som ikkje kunne vente.

Men det var godt komme seg ut og starte ret med mange gode planar i sekken, og ikkje minst gode minner ein kan bygge vidare p.

Takk for turen i dag.

 

 

Utsikt mot Skilbreia

 

Om Skilbreivatnet:

Skilbreivatnet ligg i Hyen, rett ved fylkesveg 615. Om du kjem fr Frde fylgjer du fylkesvegen til du kjem til Storebru, her svingar du av mot Hyen. Du fylgjer deretter vegen ca 30 - 40 minutt (om du held fartsgrensa). P ferda kan du nyte syne av mange spennande fiskevatn, men om du vil til Skilbreivatnet m du halde fram til du passerer eit skianlegg p venstre side. Dette er eit sikkert teikn p at du no berre har f minutt igjen til du er framme, og du vil sj Skilbreivatnet fr hovudvegen.

Om du kjem fr Sandane, s fylgjer du fylkesveg 615 gjennom bygda Hyen og vidare mot Storebru, om litt vil du f syne p Hopsstylen p venstre side, og vidare oppetter vegen mter du p ein foss. Dette er eit sikkert teikn p at du er like ved.

 

rets siste kanotur 2017

rets siste kanotur 2017

 

Noko eg alltid har hatt lyst til er avslutte rets padlesesong med vinterpadling, der ein kan ta del i opplevingane i den spesielle stemninga som kjem d. I 2016 venta eg dessverre litt for lenge slik at isen la seg p vatnet fr eg kom meg i gang, Men i r blei det annleis, draumen som var er klar til bli ein realitet.

Det er p tide starte dagen og sj kva vi finn.

 

 

Notatboka pner seg den 11.11.2017.

 

I dag tidleg kunne eg sj fr vindauget et ruskevr med sludd som nrmast rant fr glaset. Kjensla av sitte inne med ein god kopp varm te var behageleg, og eg vart nrmast lokka til godstolen med fjernsyn og gode filmar denne laurdagen. Men slik skulle dagen ikkje bli, for eg hadde allereie bestemt meg at denne helga skulle det bli kanotur so sant vinden ikkje var for sterk i kasta. Og sidan den ikkje var det, so var det berre stlsette seg til en spennande kanotur p Skilbreivatnet.

 

 Utsikt mot Skilbreia

 

Forholda var kanskje ikkje dei beste, ettersom der var stadige sluddbyger som herja p. Men heldigvis var det lite med vind, som var noko som kunne sette ein stoppar for ekspedisjonen, s d lyt ein berre kle seg etter forholda. Sludd og regn kan ein jo tle.

Etter at eg hadde lasta utstyret opp i kanoen og balansert vekta slik at kanoen var stabil, kunne eg endeleg seie at eg var rigga og klar til ekspedisjon. 

Det frste eg merka meg var sjlvsagt sluddbygene. Dei gjorde det meste av utstyret vtt, samstundes som eg kunne flge med p pytten som stadig samla seg under fttene i en noks vt kano. Men eg heldt meg trr takka vre fornuftig klesval. Utvalet var enkelt: Ullunderty, skjorte, fleecegenser, ullgensar, jakke, regnklede, og redningsvest. Liggunderlaget la eg over beina for ekstra vern mot regnet.

Etter ei tid med roleg padling letta regnbygene. No kunne underteikna nytte sjansen til dokumentere litt fr turens hendingar. Det klarna litt opp og eg hadde god oversikt over Skilbreia i friske omgjevnader.

 

Straumsbotnen kjem til syne

 

Rundt neste sving kom Straumsbotnen til synes i enden av vatnet. No var det ingen tvil lenger, sidan forholda sg ut til halde seg ville ferda halde fram heilt til endes. Ferda heldt fram vidare langs land i behagelig tempo.

Ved eit berg som gr rett ned, kjende underteikna ei kjensle av srbarheit. Om ein kantrar og fell uti her er ein srbare i det kalde vatnet der det er vanskeleg kome i land. Men slike kjensler er det godt ha, for det held fornufta og fokus p rett stad.

 

Hjortegevir

 

Etter at eg passerte berget dukka det opp halvdelen av eit hjortegevir ved vannkanten. Her laut eg sjlvsagt i land for berge ein flott skatt fr det som nyleg var ein femgreinar si flotte krune. Eg leita litt etter den andre halvdelen men den fann eg ikkje, so d slengte eg kruna i kanoen og padla vidare til endes av vatnet, for no kjende eg at det skulle bli godt sette opp leiren og f seg en kopp varm te.

 

Ankomst Straumsbotnen

 

No tok det ikkje lang tid fr eg var komen til enden vatnet. Her kunne eg ta del i sluddet som hadde samla seg som et isflak ved elva, og ved  padle bort og sjekke fekk eg g bekrefta at det var sludd og ikkje is. Eg vurderte om eg skulle padle gjennom srpa og sl leir med kanten der, men det slo eg meg i fr sidan eg ikkje sg kva som lg under skorpa, for her kunne det ligge ymse trekvistar som kunne stikke hol i kanoen. Den sjansen var ikkje verd ta, derfor vart planen endra til sl leir nrmare elva.

 

 Ei tynn skorpe av sludd-flak p vatnet

 

Leiren er p plass

 

For finne ein hveleg leirplass valgte eg padle so langt opp elva som det var rd komme for so sl leir og slappe av der med den etterlengta te-koppen. Her fekk eg ogs hve til trke regnjakka og byte klede. For sjlv om eg var godt kledd hadde det likevel snike seg inn litt vatn mellom kleda.

Nr eg hadde slappa av og ftt meg mat og trka meg, so laut eg nytte hvet og ta nokre bileter av staden. Sidan her var folketomt andgde eg ikkje so mykje p utstyret, eg let alt ligge igjen i leiren og tok meg korte turar p jakt etter gode motiv til bilete.

For det meste oppdaga eg hjortespor. Eg speida g litt etter aktivitet i elva men ingen fisk var sj i dag. So eg returnerte etter ei tid tilbake til leiren for slappe av i ro og fred fr ferda gjekk tilbake same vegen.

 

 

Vakre fjelltoppar i syningom

 

Lenger innover i botnen

 

 

Om Skilbreivatnet:

Skilbreivatnet er eit av dei spennande fiskevatna som er finne i Hyen i Nordfjord. Vatnet er ikkje so mykje i bruk trass i at vatnet ligg lett tilgjengeleg. Her kan ein ogs leige bt.

Skilbreivatnet ligg rett ved fylkesveg 615. Om du kjem fr Frde s fylgjer du fylkesvegen til du kjem til Storebru, her svingar du av mot Hyen. Du fylgjer deretter vegen ca 30 - 40 minutt (om du held fartsgrensa). P ferda kan du nyte syne av mange spennande fiskevatn, men om du vil til Skilbreivatnet m du halde fram til du passerer eit skianlegg p venstre side. Dette er eit sikkert teikn p at du no berre har f minutt igjen til du er framme, og du vil sj Skilbreivatnet fr hovudvegen.

Om du kjem fr Sandane, s fylgjer du fylkesveg 615 gjennom bygda Hyen og vidare mot Storebru, om litt vil du f syne p Hopsstylen p venstre side, og vidare oppetter vegen mter du p ein foss. Dette er eit sikkert teikn p at du er like ved.

Eg gr ut i fr at du har skaffa deg fiskekort. Men om du ikkje har det, s kan du skaffe dette p joker-butikken i Hyen.

 

Naturkrefter p veg

I dette innlegget har eg valt hente fram ei spennande oppleving fr d kalenderen synte 01.08.2014. Denne dagen synte naturkreftene seg over bygda Hyen i Nordfjord. Min dokumentasjon av hendinga er dessverre ikkje av den aller beste kvalitet, men eg tykkjer allikevel at den fortjener sin plass p bloggen.

So lat oss sj kva naturkreftene har by p.

 

Ruskevr p veg

 

Dagen gr mot kveld og det fresar godt i grillen under verandaen. Eg sat ganske enkelt og slappa av denne nydelege kvelden med gode temperaturar og ein litt lunken bris i lufta.

Etter som kvelden gjekk, vart ogs landskapet langsomt fylgt opp av eit mrkt skydekke i horisonten. Med det frste brydde eg meg ikkje noko om det, sidan litt regnvr ikkje ville vre til noko bry der eg satt godt i le, men regnet lot vente p seg.

P biletet ovanfor ser vi korleis det bygde seg opp der landskapet nrmast vart dekt i eit labert lys fr skyene. Fr avstand kunne eg hyre lyden av torevr som stadig kom nrare bakom fjella.

Om ikkje lenge skulle eg f ei interessant oppleving med lyn og tore like ved! Du verda kor spennande dette var! Det var bulder og brak i nokre korte men intense augeblikk, det var utruleg fascinerande flgje med p. Det tok heller ikkje lang tid fr eg for og henta kamera og plasserte meg dristig opp i vindauget for f god dokumentasjon av hendinga. Sjlv om vindauget kom litt irriterande i vegen lukkast eg i alle fall med f med restane av torevret fr det gav seg for denne gang.

Dermed var hendinga over nesten like plutseleg som den hadde kome, og som ei hveleg avslutting p dette innlegget legg eg ut dette korte videoklippet av hendinga.

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tur til Holmestylen


Holmestylen, med utsikt mot Hope

I dette innlegget skal vi bevege oss opp til vel 600 moh. Der finn vi Holmestylen, ogs kjend som Holsstylen p folkemunne, som ligg og nyt flott utsikt over delar av landskapet i Hyen i Nordfjord. Etter kva turkartet for Gloppen fortel, er dette ein av topp 20 merka ruter der den snik seg inn p ein trettandeplass.

Dette mtte sjlvsagt utforskast nrare av underteikna. Korleis det gjekk? Ja, det skal vi snart finne ut av. So lat oss heller ikkje vente meir i spenning. Det er p tide sj kva notatane kan fortelje.
 

Det er tidleg morgon, den sjette juni 2016. Sola har enno ikkje synt seg i fjellheimen nr underteikna er klar for tur. Planen i dag er ta turen opp til Holmestylen for skrive seg inn i turboka som skal vere lagt ut for sesongen. Det sg eg fram til. Proviant og utstyr var av type lett og rask, det vil seie t-skorte, nokre brdskiver, kvikklunsj-sjokoladeplater, sokkar, vatn, kart og kompass for sikkerheits skuld.

Etter frukosten og ein kopp varm te, skulle det ikkje lang tid fr eg hadde parkert bilen ved ei utviding ovanfor Brdrene Aa btbyggjeri, kor den nye turstien opp til Holmestylen gr. Denne utvidinga ligg langs riksveg 615 mellom Sandane og Storebru. Om ein kjem fr Frde eller Flora vil ein sj btbyggeriet idet ein kyrer fr Hope og ned til Straumen. Om ein kjem fr Sandane lyt ein forbi Holme og rundt ein sving fr ein ser btbyggeriet. 

Men lat oss vende tilbake til turen, for no var eg p veg i behageleg tempo oppover turstien. Det var ikkje tilfeldig at eg starta tidleg. Eg nskte nettopp kome meg hgt opp i terrenget fr sola kom for fullt, for det blir alltids varmt nok opp bakkane sjlv utan sol.

Og so langt gjekk alt etter planen.

 

Merka turrute


Etter om lag 30 minutts gange tok sola meg igjen, som i grunn var heilt greitt sidan eg hadde ftt lagt bak meg nokre hgdemeter. Det var eigentleg godt kjenne sola varme der eg vandra i vakker bjrkeskog med selskap av fuglekvitter i tretoppane. Som de ser p biletet ovanfor er stien godt merka.

 

 

Oversikt over ruta     

                        

Vel halvvegs, og litt brtt p, kom dette skiltet til synes. Skal tru kva der str d?  Du er her no. Ja, det er godt vite, smilte eg lurt. Men det styrkte bde motivasjonen og kreftene nr ein veit at ein er komen halvvegs. Her kunne eg g sj strekninga eg hadde lagt bak meg (i lilla).

No var eg byrja bli spent p sj kva utsikt som ville mte meg p ferda vidare. Fram til no hadde skogen hindra utsikta. Samstundes skal det jo seiast at vandre i skogen med vakker fuglesong, gjev ei behageleg ro i sjela.

Utsikt fr Anderskleiva

Det skulle ikkje g lang tid fr eg fekk ein smakebit av utsikta som ventar p toppen, for stundom opna skogen seg der den freista med nydeleg utsikt. Sjlvsagt tok eg meg tid til nyte utsikta med litt vatn og sjokolade i mine tidvis korte pausar, som t.d. her ved Anderskleiva, 365 moh.  

Ut Hyefjorden

Om litt skulle eg for alvor ta del i litt av utsikta, d eg fekk eit overblikk over delar av Hyefjorden som biletet ovanfor syner. Det var ein god oppkvikkar sj utsikta stadig breie seg meir og meir utover etter kvart som eg nrma meg stylen. Det var g ei god kjensle f betalt for kreftene eg hadde brukt oppover bakkane. g den siste biten til stylen var som g p den raude lpar, for seie det enkelt og greitt.

Holmestylen

Plutseleg kom Holmestylen til synes der eg kom over bakken. Hurra! Mlet er ndd i dag!  Etter ha trka vekk den siste sveitten fr panna var det p tide finne ut om turboka var finne i postkassa, og det var den.

I boka kunne eg loggfre at eg var komen opp, og eg fekk bekrefta at ruta hadde god trafikk av ivrige turgarar. Det var godt setje sitt eige namn i boka, for d kunne eg setje denne turen ogs p lista over gjennomfrte prosjekt.

No var det kun ein ting som gjenstod, og det var nyte utsikta og slappe av. Og det var nettopp det eg gjorde ved ta korte turar til dei nrmaste toppane fr eg tok turen tilbake same vegen som eg kom.

Hpar eg no har gjeve deg inspirasjon til prve turen sjlv.

God tur!

 

 

Her finn ein turboka

 



Utsikt over Straumsholmen i Hyen

 

 

Utsikt mot Ryrvikstylsvatnet

 

 

Ut Hyefjorden

 

 

Fjellrype

Kanotur p Hopsvatnet

I dette innlegget skal bloggen Naturglede f gleda av presentere ein kanotur p Hopsvatnet i grenda Hyen i Nordfjord. Denne turen tok eg saman med min gode turkamerat Steffen. Vi er begge samde om dele turen til glede for dykk, slik det var til glede for oss.

So lat oss ikkje vente meir i spenning, lat oss sj korleis turen vart.

 


Hopsvatnet

 

Det frste som mtte meg d gardina vart dregen til sides ved soveromsglaset, var ein nydeleg dag der sola allereie hadde festa grepet om dei hgste fjelltoppane. Under frukosten, med ein halvpakka tursekk ved min side, var det tid for hyre om Steffen hadde starta dagen, eller lg og sov tungt. Det vart jo trass alt seint kvelden fr med planlegging og ymist prat omkring dagens tur. Men like raskt som meldinga var sendt, kom det svar og eg kunne straks ta beina fatt.

 

 

VLUU L100, M100 / Samsung L100, M100

Sjsetting av kanoen

 

D eg kom ned til Hopsvatnet var Steffen allereie klar til avgang, men fr vi sette av stad gjekk vi raskt gjennom huskelista som vi hadde laga kvelden fr, slik at vi forsikra oss om at ingen ting vart glymt. 

Frste post var f kanoen p vatnet, og det var i grunn grei skuring med godt samarbeid der vi bar den mellom oss ned til stranda slik at den kunne f si etterlengta kontakt med vatnet. Steffen tilbaud seg hente resten av utstyret medan eg skulle passe p at kanoen ikkje fr drivande av garde. Eg tenkte med meg: snakkar om god turkamerat! tar tyngda av arbeidet utan nle . Samstundes kjende eg trangen til hjelpe med f lasta om bord, for det var jo ikkje noko fare for at kanoen skulle drive av stad med det frste. Plutseleg hyrde eg Smill! Eg hadde tydelegvis blitt fanga i eit effektivt men noks uskuldig bakholdsangrep, for der stod han oppe i buskene med kamera, og d var det berre smile det ein var god til. Sidan Steffen var s ivrig tok han ansvaret for dokumentere turen i sin heilskap.

 

VLUU L100, M100 / Samsung L100, M100
Straumselva med Hyefjorden i bakgrunnen

 

Det var godt kome ut p vatnet, her var det enkelt slappe av i dei tidvis svake vindpusta som gav ei etterlengta kjling i varmen. Samstundes var det godt sleppe insekta som herja inne ved land. Framdrifta p kanoen var av eit behageleg tempo, det vil seie verken for fort eller for seint, akkurat passe. Noko av det frste vi sg p eine sida var god utsikt over vre del av vassdraget til Straumselva.

Sidan det var nesten vindstille, fekk vi eit nydeleg bilete av landskapet som spegla seg i vatnet. Det var utan tvil flott sj i sin heilskap, og om eg kjenner Steffen rett so var han nok samd i det, for det var like stille i kanoen som p vatnet d, ja vi sat enkelt og greitt og naut det flotte landskapet omkring oss.

Men om litt mtte vi berre fortsette, for no var vi spente p kva meir som ville mte oss av opplevingar vidare.

 

 

VLUU L100, M100 / Samsung L100, M100
Hopsvatnet oppover mot Hope

 

Etter kvart som vi kom vidare oppetter vatnet fekk vi stadig betre oversikt over delar av Hope, som biletet ovanfor nesten syner. Der oppe er g utlpet til Hopselva som renn inn i Hopsvatnet. P biletet er avstanden litt for stor til at ein kan sj elva med det blotte auge, men den er om lag i midten av biletet. Er du som les av sorten ivrig laksefiskar? Ja, so kan bde Hopselva og Straumselva anbefalast med mange spennande fiskeplassar oppetter og nedetter.

Turen vidare  skulle by p litt meir motvind, men det var eigentleg ganske behageleg for oss. Flott avkjling samstundes som at ein fekk lufta vekk sveitten.

Sidan vinden hadde auka litt ville det naturlegvis pverke framdrifta vr, so d vart det eit naturleg val halde seg nrare land.  

 

VLUU L100, M100 / Samsung L100, M100
Vatnet finn sine vegar ned fjellet

 

Til gjengjeld fekk vi spennande opplevingar inne i fleire sm viker som dukka opp langs vatnet, og som alle hadde sine egne sm sjarmerande krokar. Det var til dmes diverse fuglar langs vatnet som tok seg ein frisk dukkert. Elles var det fascinerande sj korleis sm bekkar finn sine vegar nedetter fjellet. Ja, hyre den sildrande lyden av bekkar og fuglar som syng i tretoppane, er heilt klart med p gje ein god ro i sjela. I alle fall for to ivrige kanopadlarar.

 

VLUU L100, M100 / Samsung L100, M100
Steffen nyt naturen

Etter ei god padlekt bestemte vi oss for finne ein hveleg stad for f i seg litt mat, og for diskutere og planlegge komande turar. Men sjlvsagt ville vi ogs bruke tid i stille s ein berre hyrer naturen sine eigne interessante lydar. D nytta underteikna hvet til ta bilete av Steffen der han slappa av i naturlege omgjevnader.

Sjlv om vi hadde siste etappen igjen vart den gjennomfrt utan dokumentasjon ettersom kameraet gjekk tomt for batteri. Vi vel derfor avslutte denne turen her.

Men for vr del vart det ei flott avslutting p turen, og ekspedisjonen enda sjlvsagt med at ein planlegg dei neste turane. S d kan vi p ein mte seie at turen ikkje har teke slutt. 

Hpar vi har gjeve deg inspirasjon til ta liknande turar sjlv.

I alle fall: God tur p ferda.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

Fisketur p Hyefjorden

I dagens innlegg skal vi ta turen til rets frste fisketur i 2016. Denne turen gav meg mange flotte minner og opplevingar som fortener sj dagens lys, ogs p bloggen naturglede.
Starten p ein ny sesong sjfiske er alltid like spennande for underteikna. Kva som vil hende p fiskefronten veit ein ikkje, men i alle fall var trua p fangst definitivt til stades.
Men no skal eg ikkje rpe alt for mykje, lat oss heller opne notatboka og sj kva vi finn.
 
 
Fiske p Hyefjorden
 
 
Vi skriv 13.03.2016

Ved frukostbordet kunne sndagen starte i ro og mak, og lokalavisa heldt meg med selskap. Det skulle ikkje g lang tid fr eg fann tidevasstabellen og sg at om nokre f timar skulle hgvatnet breie seg i Hyefjorden. Dette mtte eg dra nytte av.
Tanken p ta ein tur p fjorden for prve fiskelukka for frste gang i r var rett og slett alt for fristande, so d vart det pakke kamera og proviant for dei komande timane p sjen. Nokre skiver, termos med te, og ein pakke kjeks skulle greie seg. Fiskeutstyret rekna eg med var i bten etter fjorrets sesong, som det og var d eg kom ned til naustet for sjsette bten. Det var ei herleg kjensle merke den friske sjlukta rive i nasa medan vatnet slo mot bten. Nokre mkeskrik i bakgrunnen var berre hyggeleg under slike omstende. Det kjendest som ferdast p den raude lpar til eventyret som ventar der ute.
 
 
Stokkand i flukt
 
Turens frste oppleving var ein flott familie med stokkender som lg og koste seg ved sjkanten. Dette mtte eg sjlvsagt prve ta bilete av. Sidan eg stadig kom drivande nrmare, vart tida stadig meir knapp fr eg ville bli oppdaga, so no gjaldt det handle s raskt og lydlaust som mogeleg. Men hadde eg kameraet klart? Nei d, der lg det godt pakka ned i sekken. No var forsiktige rrsler einaste hp for lukkast, men plutseleg vart det liv i leiren! Eg hadde tydelegvis kome for nr, for der for dei til kvar sin kant i ein nrast briljant manver for finte meg ut. No gjaldt det handle i all hast for dokumentere i alle fall det eg kunne av hendinga. Eg lukkast med f ein av dei som for like ved bten. Eg vil tru avstanden var mellom 4 til 6 meter p det nraste. Alt i alt var eg svrt ngd med bde opplevinga og resultatet. Eg hadde sjlvsagt hpa f heile familien samla, men eg skal ikkje vre for kravstor heller, ver glad for det ein har. Og det var eg!   
 
 
Nydeleg landskap i sikte
 
Framleis er det sndekte fjelltoppar som pyntar landskapet. Lufta er skarp og klar, og det friskar opp stemninga ute p fjorden. Heldigvis hadde eg kledd meg godt s eg unngjekk den kalde trekken. Samstundes gjev det ei lita kjensle av at dei gode varme dagane stadig kjem litt nrmare for kvar dag som gr, spesielt nr tankane retta seg mot tida som vi legg bakom oss, Det gjev ein skikkeleg positiv oppkvikkar for underteikna. Ja, nettopp slike sm augeblikk er gull verdt ta vare p, og dei er der heile tida, sjlv i ein hektisk kvardag.
 
 

 

Men no melde fisketrangen seg stadig sterkare, og det var tid for ta fram den gode gamle fiskestanga som har fylgt meg p mange harde prver gjennom mange r. Stanga har ndd pensjonsalderen med sine mange reperasjonar og slitasjer opp gjennom tida, men eg vel framleis bruke den til stanga smuldrar opp. Men, er det ikkje klokare kjpe ei ny stang, ei ein kan stole p? Ja, det skal man ikkje sj vekk ifr. Men vil ein fiskar gje seg med fiskinga medan han eller ho framleis kan halde p med det?
Etter ha sloppe sluken ned p botnen for s sveive 1 til 2 meter opp igjen, var eg svrt spent dei frste minutta. Men minutt blei til kvarter, kvarter til halvtime, utan eit napp. Eg bestemte meg straks for prve ein anna stad, men frst mtte eg f i meg noko varm te og skiver. Sanneleg var det godt f styrkje motivasjonen etter den noks resultatlause fiskekta. Men eg hadde p langt nr gjeve opp hpet. Det var andre stadar kor ein kunne prve seg.
 
 

Kaldeklva i sikte
 
Eg sette kursen mot ei vik som vi lokale kallar for Kaldeklva. Grunnen til at den har ftt dette namnet vil eg tru skuldast at sola ikkje slepp so lett til der som andre stader. Etter framkomsten tok det ikkje lang tid fr sluken var p veg til botnen p nytt. Her det er s djupt var det kanskje strre moglegheit for fangst i dag, for eg vona at botnen gjerne var litt varmare enn lenger oppe. 
No hadde eg fiskelukka med meg, for utan forvarsel small det p ein svring!
 
 

Kamp p liv og dd
 
Det vart ein hard kamp utan tvil. Stanga fekk kyrt seg godt for fisken gjorde kraftig motstand. Etter at eg hadde sveiva opp eit stykke tok fisken kursen rett ned, noko som sette ei halvgod snelle og sluk p prve. Den gamle stanga gav fr seg nokre urovekkande lydar kvar gong fisken tok kreftene ut. Skulle dette bli dagen d stanga takka for seg? Men nei d. Litt etter litt fekk underteikna fisken stadig nrare overflata, medan kreftene til fisken stadig vart svakare.
Etter om lag 10 - 15 spennande minutt var eg godt ngd med ha landa ein torsk p 3.5 kg, samstundes som eg kunne juble over at middagen var berga.
Eg bestemte meg no for avslutte fiskinga for i dag, for sjlv om det freista fiske litt til, s var dette ein perfekt mte avslutte dagens fisketur p for meg. Dessutan hadde eg litt arbeid med slye fisken fr eg kunne sette kursen heimover igjen. For eg nskte dra nytte av det resterande tidevatnet til f bten inn i naustet igjen utan bruke for mykje krefter p dette.
 
 
Underteikna syner fangsten
 
Ja, rets frste tur var en suksess utan tvil. Eg kan ikkje seie anna enn at eg allereie no gler meg til neste tur.

Kanskje har eg inspirert deg til ta ein fisketur sjlv? I s fall:
God tur skitt fiske!
 
Heilt til slutt kjem litt praktisk informasjon om kvar du finn Hyefjorden.

Hyefjorden er ein 14 km lang fjordarm til Nordfjord i Sogn og Fjordane. Fjorden ligg i sin heilskap i Gloppen kommune.

Hyefjorden er smal med bratte fjellveggar som ligg tett p fjorden p begge sider. Vestsida er uframkommeleg der fjellet stuper rett i fjorden. Fylkesveg 615 gr p austsida av fjorden. Hyefjorden ligg med fjordpninga ved Hestenesyra mot nord og fjordbotnen ved bygdesenteret Straume og garden Aa mot sr.

Ein dag i leiren

Den 18. mai skulle bli den dagen d underteikna let fiskestanga st ubrukt. For sjlv om turen starta ved Skilbreivatnet, og sjlv om eg hadde som hovudml fange dagens middag, skulle planen endrast undervegs. Grunnen til dette var at skogen no var i endring og gjekk mot den gode varme tida. Derfor ynskte eg ske inn i skogen for sl leir og slappe av, og for sj kva som kunne dukke opp p min veg.

Det skal no seiast at eg kjende at fisketrangen ikkje heilt ville sleppe taket i kroppen. Men i dag kjende eg faktisk meir trang til utforske skogen p nrmare hald.

Men kvar skulle eg fare? For det var jo meir enn rikeleg med plassar velge mellom, men samstundes hadde augo allerede sett ut ein hveleg kolle som lg vakkert til i terrenget.

 

Leirstaden 

 

D eg skulle velge leirstaden, var planen ske litt opp i hgda for sj kva som var finne. Men frst nytta eg hve til fylle opp vannflaska, som er ei gamal men god vane eg har, sjlv om eg i tillegg hadde ein termos med varm te p lur. Det er alltid bra ha rikeleg med vatn slik at ein ikkje er avhengig av ha bekkar nr leirstaden.

Om litt fant eg ein stad mellom nokre bjrker som eg tykte var en hveleg plass sl leir. Her fekk eg litt utsikt over delar av landskapet, samtidig som turen inn i skogen var kort.

Arbeidet i leiren var ikkje noko tema i dag, for alt var allereie klart. I skogen var eg litt meir i le for vinden samstundes so sola varma godt, dette til trass for at det var sn p dei hgste fjelltoppane og sjlv i lavlandet var det ein og annan snflekk finne.

No var det p tide legge i fr seg alt utstyret ta seg en runde for sj kva ein kunne oppdage.

 


Hjortegropa

 

Eg tok meg ei runde rundt for sondere terrenget. Om ikkje lenge kom eg til ei hjortegrop, som de ser p biletet ovanfor. P mi eiga dialekt kallar vi dette ein "restallje", og det er ogs kjent som brunstgrop. Dette er ei grop som hannhjorten sparkar opp om hausten nr han er i brunst, og som han deretter urinerer i. S rullar han seg i denne blandinga av gjrme og urin for lokke til seg ho-hjortar.

Dette var bde spennande og interessant, her fekk eg et kort mte med hjorten si tferd ved studere omgjevnadane rundt gropa. Sjlv om eg ikkje sg noko hjort som vandra i nrleiken medan eg var her, s kunne eg likevel sj fre meg hjorten som bada i gjrma for lokke til seg kollene som det kvart r kjempast om.

Eg brukte mykje av tida ved gropa for f med meg alle detaljane som eg kunne finne. P dei nraste treklyngene kunne ein sj at det mangla litt bark rundt stammen, og somme tre var til og med knekte, for det er slik det fregr nr hjorten bryskar seg i brunsten. Like i nrleiken fann eg dessutan hjortehr som biletet nedanfor syner.

 

Hjortehr

 

Ein triveleg leir
 

D eg var godt forngd med dagens observasjon, var tida inne for returnere til leiren for sl seg til ro dei neste timane. Det passa i grunn bra, for eg kjente at det hadde vore godt med en matabete g. P matfronten hadde eg ikkje akkurat mykje velge i, men en kopp te og brdskiver fekk holde i dag.

Etter mltidet nrma det seg tid for ein siesta borte i lyngen. Ja, ein siesta er kanskje ikkje eit ukjent fenomen i Noreg. Men det er nok meir vanleg i land der klimaet er varmare, f.eks. Spania og Mexico. Men den tradisjonen brukar eg gjerne praktisere ogs p mine turar, og sjlv om det ikkje alltid blir til faste tider, er det i alle fall godt for kroppen kvile ut fr tid til annan.


Sidan eg ikkje hadde med liggeunderlaget i dag, brukte eg jakka og ullgensaren til den oppgva, og sekken blei brukt som nakkesttte. Det var behageleg slappe av i lyngen, der kunne eg kjenne roa senke seg i kropp og sjel medan eg hyrde p vakker fuglesang i tretoppane, og slik vart tradisjonen halde ved like i dag.

D eg omsider vakna igjen brukte eg litt tid p skrive ned alle hendingar i notatboka til seinare lesnad, fr eg braut leir for dagen og starta ferda tilbake den same vegen som eg kom.

 

 

 

 

 

Dagstur til Hornet

 

Vi er no i slutten av april mnad og er vi stadig litt nrare den varme rstida. Naturen som har lege i dvale gjennom vinteren blir igjen fylt med sprudlande dyreliv. Akkurat dette er en verkeleg god oppkvikkar for underteikna som endeleg kan belage seg p sommaren etter den kalde tida. Ja, ved oppleve alle rstider p nrt hald set ein nettopp ekstra stor pris p slike stunder.

Det er igjen tid for tmme den siste te-skvetten og legge i veg p en ny og spennande tur.

 

Men kvar skulle ferda g? Her mtte eg ta fram kartet der eg kunne finne ei hveleg rute. Om litt skulle valet ende p en tur til Hornet, som er en liten topp ved Langevatnet som ligg i Rnnekleiv, Hyen. Det skulle ikkje g lang tid fr eg var p veg mot startpunktet for denne turen.

Til dykk som ikkje er kjende i omrdet, skal eg gje ei kort vegskildring fram til vatnet.

Ein kyrer Fylkesveg 615 til ein kjem til Aa, og her kyrer ein av der vegen er skilta til Gjengedal. Om du kyrer fr Sandane m du ta av til venstre, og om du kjem via Storebru m du ta av til hgre. S flgjer ein denne vegen til ein kjem til krysset kor vegen gr anten til Gjengedal eller Mjellem. Her tek ein av til Mjellem og kyrer til ein ser ein godt synleg kraftstasjon. Ved denne svingar ein av til hgre. Vegen gr gjennom eit gardstun og her m ein leggje att bompengar i ein konvolutt fr ein kyrer vidare, Prisen for bomvegen er pr. i dag. kr 20.

Om kort tid vil du komme til ei grind som du m passere. (Ver venleg late at grinda etter deg.) Vidare fylgjer du vegen rett fram til du er framme ved Langevatnet.

Men lat oss no vende tilbake til turen.

 

Biletet syner dagens turml

 

D eg hadde parkert bilen ved ei lita utviding kunne underteikna nyte synet av mlet for dagen fr avstand fr ferden tok til. Planen var i grunn grei skuring. For unng den verste stigninga opp, valde eg starte eit stykke unna der det ikkje var s krevjande g. Samstundes ville eg nytte hvet til halde ved like bruken av kart og kompass, s om ikkje lenge var ruta klar og eg var p veg.

 


Bilete syner tjernet fra ein seinare tur i juli mnad 


Etter at eg hadde fylgd vegen som gr langs Langevatnet et stykke, var det p tide legge kursen opp i hgda. Eg stilte inn kompasset mot eit tjern som skulle bli eit orienteringspunkt p ferda vidare. Etter vel 15-20 minutt traff eg ganske rett p tjernet, til mi store glede. Dette viser kor bra kart og kompass fungerer i praksis, nr ein har stilt inn kursen p rette mten. Eg vil anbefale alle som ferdast i naturen lre seg bruk av kart kompass. Brukar du GPS er dette sjlvsagt vel og bra, men det kan vere bra kunne kart og kompass om batteriet skulle ta slutt. Men nok om det. No gjaldt det komme seg over skoggrensa for vinne litt utsikt.

 


Vesle-Rongkleivvatnet i det fjerne
 

P vegen hadde eg godt selskap av fuglane som stadig song i tretoppane, noko som var ekstra triveleg hyre. Etter kvart vart det litt meir utsikt finne. Biletet over syner delar av Vesle-Rongkleivvatnet som framleis var dekt av is. Dette var god informasjon ta med seg vidare for underteikna, som noterte raskt ned informasjonen i turboka. Men no var det om gjere legge kursen mot Hornet som ganske enkelt var strake vegen rett fram.

 


Kort pause med Langevatnet i bakgrunnen
 

Den siste etappen var som g p den raude laupar til mlet. Terrenget var stort sett solide bergflater som gjorde det ekstra spennande ferdast her, eg hadde til tider ei kjensle av g i steinura som biletet over delvis syner.

Her tok eg meg ti minutts pause for ta av meg dei kleda som var fulle av svette, og f p noko trt. Eg kunne heller ikkje dy meg, eg mtte ta ein kopp med te og litt kvikk lunsj. Dette var en del av feiringa eg eigentleg skulle ha nr eg var framme, men lat g, eg fr spare litt p provianten til seinare.

 


Biletet syner attskapinga av sigersropet p Hornet 


I det eg tok mine siste steg fram til toppen, kunne eg ikkje dy meg, eit lite seiersrop fr toppen er lov. For litt moro m ein jo ha.

Sidan eg er ein ivrig fiskar var det kanskje ikkje so rart at det fyrste eg beit meg i merke var tre fiskevatn som lg i nrleiken: Ryrvikvatnet, yravatnet og Langevatnet. Her blir det spennande fisketurar om ikkje lenge, tenkte eg.

Sjlvsagt mtte desse vatna dokumenterast fr eg tok meg ei lengre kvild p toppen.

 

Ryrvikvatnet


 


yravatnet


 


Langevatnet
 


Etter eg hadde slappa av og nytt tida p Hornet, var det p tide vende tilbake same vegen eg kom. Men ein ting var sikkert, her skal eg ta turen igjen, det er det ingen tvil om.

 

Forhpentlegvis har eg no gjeve deg inspirasjon til ta turen sjlv. Om du gr samme rute som eg gjorde, eller gr di eiga rute er sjlvsagt opp til deg.

Heilt til slutt vil eg legge ved et kart som syner den ruta eg gjekk.

 


Mi rute opp til Hornet
 

God tur!

 

 

Smkryp i skogen

I dette innlegget har eg valt gje plass til eit beskjedent utval av dei ulike smkrypa som vi finn i naturen. Sjlv er eg ikkje nokon spesialist som kjenner alle dei spennande artene vi har i Noreg, men eg skal gje dykk litt av omstenda rundt bileta, og eg vonar dette gjer lesnaden meir interessant. Sjlv tykkjer eg det er svrt spennande flgje med p dyrelivet som vi har rundt oss i naturen, For om vi tek oss tid til studere dei p nrare hald, finn vi mange spennande detaljar som vi elles ikkje hadde merka oss om vi hadde rusla fordi. Desse smkrypa har eg mtt p ulike vandringar i Hyen.

 

Liv i maurtua, 08. 06. 2014

Hardt arbeid pregar maurens travle kvardag

 

Det var ein varm sommardag d underteikna arbeidde seg gjennom skogen for prve fiskelukka ved Langevatnet i grenda Rnnekleiv.

P min veg kom eg over ein gammal trestamme som hadde velta overende for ei tid sidan. Kanskje var det stormfulle krefter som hadde vorde p ferde, eller kanskje var det andre hendingar. Men fr eg fekk spekulert meir p det var det noko anna som fanga merksemda mi.

For her var det arbeid med skaffe mat, kvistar og anna til ei maurtue som var finne vel tre meter fr der eg stod. Det var spennande flgje med p samarbeidet mellom dei. Om arbeidsmauren fekk problemer med bere maten tok det ikkje lang tid fr andre maur kom hjelpte te (som biletet syner ovanfor).

 


Maurtua

 

Det er p lag imponerande sj kva slike sm kroppar greier byggje opp i felleskap.

Det var full fart med hgt arbeidstempo i leiren, som fr avstand sg til vre ute av kontroll. Men ved ein nrare inspeksjon kunne ein sj at alt var organisert, noko som var svrt fascinerande sj.

Maurtuer kan vi ogs dra nytte av som eitt av naturen sine eigne kompass i skogen. Maurane byggjer tuene sine p srsida av treet for f mest mogeleg sol. Det vil seie at om du str med nasa rett mot tua og treet, s ser du mot nord. Til venstre for deg har du d vest og til hgre for deg er aust.

 

Krossedderkoppen, 23. 08. 2015


Krossedderkopp

 

No hadde eg nettopp komt i land inne i Straumsbotnen, etter ein spennande kanotur over Skilbreivatnet i grenda Hope. Det skulle ikkje g lang tid fr eg starta sj etter ein hveleg leirplass for dagen.

Etter eg hadde sltt leir i skogen og vatnet var henta, kunne underteikna ta seg ein tur med kamera i hp om f nokre vakre bilete av landskapet. Planen var derfor bevege meg opp til dei nraste toppane. P veg oppover kom eg nesten til ydelegge eit vakkert edderkoppnett som var nesten ikkje til sj i terrenget, men heldigvis unngjekk eg det. Men kvar var edderkoppen? Hadde eg skremt den vekk inn i buskene kanskje? Men det skulle ikkje g lang tid fr eg fann den like ved nettet. Det var ein vakker krossedderkopp som var dekt i nydelege fargar.

Det sg ut som den held p klargjere nettet til neste mltid fr eg skremde den vekk med min overaska ankomst. Sidan det sg ut som om den ikkje var interessert i mitt nrvr, tok eg sjlvsagt omsyn til det. Eg tok nokre raske bilete for dokumentere hendinga og fortsette vidare opp i hgda.

 

Eit ukjent smkryp, 11. 02. 2015


Ein uventa gjest

 

I dag var den dagen d skyene hadde regn by p. Underteikna var klar for sl opp ein rask leir p ein skam ved Langevatnet. Eg fekk god bruk for duken/tarpen i dag for holde regnet borte, samtidig ga det meg ein moglegheit for byte til trre klede og trke dei vte kleda, i alle fall so godt det lot seg gjere. Etter klebytet kjende eg at varmen sette seg i kroppen igjen, som var ei god kjensle. Sidan eg hadde sltt leir kunne eg like gjerne nytte hvet til f noko varmt i kroppen. Eg lagde meg litt te som var godt ha attt skiver med leverpostei. Etter mltidet brukar det gjerne vre ein tid med ro og fred i leiren, og faktisk vart det ein middagskvil i lyngen.

D eg vakna igjen hadde eg eit triveleg besk av eit spennande insekt p skoen, som likna litt p ein marihne. Forsiktig leita eg fram kamera fekk eit bilete av den. Sjlv er eg ikkje hundre prosent sikker p kva dette insektet heiter, so eg vel ikkje uttale meg noko om det p noverande tidspunkt.

Det var uansett eit interessant mte.

 

Mte med froskar, 09. 08. 2014

 

Froskar er spennande skapningar som vi kjenner i god stil. Ofte fr vi eit kort mte med dei p vr ferd i skogen, og slik var det her.

Eg var p veg opp til Rombergvatnet i grenda Rnnekleiv for prve fisket. P veg opp kom eg over desse froskane som passerte p min veg. Det var fascinerande sj kor godt dei gjekk i eitt med naturen. Hadde dei sttt heilt i ro og underteikna var i god fart oppover bakkane, er det ikkje sikkert dei hadde blitt oppdaga. Men heldigvis, fr vi seie, var det ikkje tilfelle med desse to, og eg hadde tid nok til ta god dokumentasjon av froskane, og dette sette eg sjlv stor pris p.
 

 

Ja, naturen er fantastisk, det er det ingen tvil om. Brukar vi tid til flgje med p bakken under oss blir vi kanskje overraska over kva smkryp som er finne i naturen.

Sjlv ser eg fram til ta mange fleire spennande bilete av ulike skattar fr naturens ville verd.

 

Vinterleir i skogen



Dei siste dagane har det vore varierte vrforhold med tidvis opplett som har enda opp i sludd og milde vindkast, Det var nesten so det lag an til bli ein innedag i dag. Men samtidig kjende eg at det hadde vore spennande ta ein tur under slike forhold ogs, so utan noko vidare tenketid var eg gang med pakke sekken. Oppakkinga bestod blant anna av truger, tarpen, mat, kniven, byteklede, for nemne det viktigaste eg valde ha med.


Planen i dag var prve og ta meg opp til Rombergvatnet. Eg var litt usikker p snmengda eg ville mte p min veg, so det mtte bli ei spennande utfordring eg hadde i vente.


Rombergvatnet ligg i omrdet til garden Rnnekleiv i Hyen, og vegen fram til vatnet gr ut fr ein traktorveg som byrjar etter at ein har kyrt gjennom gardstuna. Her skal du f ei kort vegbeskriving som leier deg fram til mitt startpunkt i dag.


Fyrst kyrer du Fylkesveg 615 til ein kjem til Aa, og her kyrer du av der vegen er skilta til Gjengedal. Om du kyrer fr Sandane m du ta av til venstre, og om du kjem via Storebru m du ta av til hgre. S flgjer du denne vegen til du kjem til krysset kor vegen gr anten til Gjengedal eller Mjellem. Her tek du av til Mjellem og kyrer til du ser ein godt synleg kraftstasjon. Ved denne svingar du av til hgre. Vegen gr gjennom eit gardstun og her m du leggje att bompengar i ein konvolutt fr du kyrer vidare. Prisen for bomvegen er pr. i dag. kr 20.-.


No vil vegen straks fre deg til ei grind som du m passere. Her har du som regel god plass til parkere bilen, men om det ligg mykje sn er det litt meir utfordrande. Nr du har parkert og er klar til starte ferda skal du g litt vidare p vegen framover. Om f minutt kjem du til eit kryss der du m svinge av til venstre. Her vil du no kome inn p ein traktorveg som vil fre deg fram til Rombergvatnet.


Men lat oss no vende tilbake til turen.

                            P veg oppover bakkane

 

Eg parkerte bilen attanfor grinda og festa p meg trugene, og dermed starta den spennande ferda. Men etter ha gtt ei stund merka eg at det ville bli tungt n mlet i dag, for eg trakka stadig igjennom roten sn, og slikt kostar ekstra krefter. Eg laut verkeleg ha vilje for halde ut til eg var ved vegs ende Kvar gong eg trakka igjennom snen so drog trugene berre med seg ekstra vekt av sn, og det kjendest ut som ha murstein festa til ftene. Nei, det var berre ein ting gjere, nemleg ta av seg trugene og fortsette til fots.


No vart det noko bedre g. Samtidig fekk eg ikkje so godt fotfeste under skoen, og det frte til at fotfestet ofte glapp, noko som igjen kosta krefter. Det var p tide forandre p planane, for sjlv om det er ingen tvil om at eg hadde kome opp om eg verkeleg ville, sa fornufta klart i fr om at det beste var trekke inn i skogen og sl leir, for ein skal trass alt tilbake ogs. Hm, ja, desse orda fekk meg til tenke p tyngdelova som ble formulert av Isaac Newton der ein av paragrafane ( 197 ) seier "Alt som gr opp m komme ned" og det ser vi kanskje ein samanheg med ogs her. Men nok om det.

 


Leiren er snart klar

 

Etter at eg hadde sett kursen inn i skogen, skulle det ikkje g lange stunda fr eg fann ein fin stad sl leir. Eg tok no av meg sekken for n tak i tarpen som skulle bli dagens enkle bustad. Noko av det eg ser etter nr eg skal sl leir, er gjerne stadar der eg kan finne gode festepunkt, noko ein egentleg finn dei aller fleste stadar. Om ein ikkje finn nokre festepunkt m ein gjerne improvisere ved lage dei sjlv, men det var ikkje ndvendig i dag.


Plutseleg uten forvarsel kjende eg nokre drpar treffe meg i ansiktet, og som etter kvart utvikla seg til aukande sluddbyger som tidvis kjendest ut som haglbyger. No var det berre knyte fast tarpen og komme seg i ly raskt. Det vart ei god stund i ly for bygene, men det er berre koseleg det. Det var p tide dra fram termosen og f seg ein varm kopp te og litt bite i.


Provianten bestod av skiver med leverpostei og kvitost som er god turmat. Til dessert hadde eg med ei halv plate Firklversjokolade. Etter at eg hadde ete meg god og mett, la eg meg godt til rette ned i lyngen for skrive dagens notatar.


Etter kvart letta ogs vret, og det passa i grunn bra. Eg tok meg ei runde med kameraet for skaffe litt dokumentasjon av turen.

 


Bilete syner spennande bltime i skogen

 

Mens eg var p veg jakta p bileter fr skogen, blei det ein kort stund med noko spesielt lys i skogen, det var som om heile landskapet fekk ein ekstra blfarge i seg, dette mtte eg sjlvsakt prve f eit bilete av. Det var utruleg flott vre ein del av dette no.

 


Meir snv er p veg

Etter ein kort stund kjende ein annan snflak som traff meg i ansiktet, horisonten blei no fylt av meir snv som nrma seg fort, det var no p tide finne igjen leiren for ske ly gjennom det tonge snfllet som var p veg.

 


Utsyn mot Holtane og Mjelleimsegga


Nr uveiret hadde letta tok eg fatt p heimreisa for nytte resten av dagslyset. Eg tok eit siste bilete av Holtane og Mjelleinsegga som kom til syne mellom skogen.

 

God tur!

 

 

Isfiske p Skilbreivatnet


Vi er i den kalde tida der det er godt fyre med ved. kjenne den lune gode varmen fr peisen fr meg til halde meg i godstolen medan kulda herjar utanfor. I ei slik tid gr det gjerne nokre dagar mellom turane, som er alt for lenge etter min smak. Men eg kan ikkje skulde p andre enn meg sjlv, og sjlvsagt varmen fr peisen. Derfor vart det til at eg planla ta ein rekognoseringstur
til Skilbreivatnet for teste isen i tillfelle den var sterk nok til isfiske. D eg fann ut at den var trygg var det ingen tvil, eg kunne belage meg p ein spennande dag p isen.



Innover Skilbreivatnet

Ein ny dag tek til, og eg var allereie klar fr dagslyset hadde festa grepet. P veg opp mot vatnet kunne eg sj temperaturmlaren i bilen sige stadig nedover til - 15 grader fr eg var framme. D eg pna bildra var det ein frisk og kjlig trekk som mtte ansiktet. Ein ting eg var spesielt glad for, var at eg hadde kledd meg godt, og det betalte seg no. I lpet av natta hadde det kome litt nysn (ca. 10-15 cm.) som gjorde at eg kunne sj mange spennande spor medan eg gjekk ned til vatnet. For det meste var det spor etter hare, og eitt og anna hjortespor.


Mtet med vatnet var fantastisk. Det var nydeleg sj sola gje sitt vakre lys oppe i fjellsida Samstundes gjorde den kalde skodde-eimen det reint storslagent sj det heile i ein samanheng.


Tid for fiske

Men no var det p tide komme seg ut p isen for prve fiskelukka. Eg tok varsame steg utover medan eg pussa vekk snen undervegs. D eg var komen litt utp, hogg eg et prvehol for sjekke isen p nytt fr eg for vidare utp. For sjlv om den var trygg i gr, so skal ein ikkje late seg lure av kulda. D holet var ferdig bestemte eg meg for prve fiskelukka med det same, og d eg fyrst hadde rigga meg til var det svrt behageleg sitte og nyte naturen medan eg prvde lure fisken til bite p.


Men her var det ikkje noko napp f, i alle fall ikkje i dag. Eg vurderte no prve lenger inne langs vatnet. 


Skogen kler seg i nydeleg vinterdrakt

 

Turen gjekk no varsamt mot Skilbreia, som ligg p andre sida av vatnet. Undervegs var det svrt triveleg sj den flotte naturen som var dekt i nydeleg vinterdrakt.


Utsikt fr Skilbreia

 

D eg var komen fram skulle det ikkje g lang tid fr neste fiskehol vart laga, men frst fekk eg litt arbeid med hgge vekk is fr sjlve ksa, som var frossen til is. Eg m innrmme at det var artig sj kulden bite seg fast i alt den kunne, og eg koste meg med hakke vekk isen p ksa med knivskaftet. Etter at eg hadde rigga med til p ny mtte eg fyrst unne meg litt nudlar og kakao av type rett i koppen, alt laga eg til i kaffekjelen p stormkjkkenet. Sjlv om eg er mest tilhengjar av te nr eg er p tur, s er ikkje kakao noko drleg alternativ i kulda.


Med nye krefter var det tid for starte ei ny fiskekt. Eg fiska framleis med maggot og mormyska. Vel fire korte minutt skulle det ta fr fyrste fisken smalt p, med ein solid oppflgar kort etter som var strre enn den frste. Heldigvis hadde eg med fiskevekta der eg fekk ein nyaktig vekt som var p 320 gram p den strste.


Dagens fangst

No hadde eg sikra meg et godt mltid, anten til kvelds eller til middag i morgon. Ein flott bonus p turen set eg like stor pris p kvar gang, og som alltid er det like stor stas fange maten sjlv.


Resten av turen nytta eg hve til sl av kamera for nyte kvelden i fred ro til skumringstida gjorde sitt inntog.


Og det er noko eg kan anbefale til alle.


God tur!

Min naturlege plan for det nye ret

Vel mtt til det nye ret!


Ja, no er det nye mogelegheiter, og nye planar er under planlegging for kvar og ein av oss. I alle fall er det den kjensla eg sjlv har no. Det gjev meg god motivasjon at vi no skriv januar mnad, for sjlv om vi framleis har flotte dagar med frisk og kjlig luft, so er vi stadig nrmare dei gode varme dagane.


Mitt ml for ret er i hovedsak drive aktivt friluftsliv gjennom ret i fritida. Det eg ser spesielt fram til er tida ved leiren, fiskektene, spennande oppdagingar, flgje rstidene p nrt hald, oppleve dyrelivet, nye ekspedisjonsturar, overnattingar, men kansje mest av alt gleda av vre p tur.


Notatar er gode ha

 

For omtrent 4 r sidan starta eg skrive notatar fr turane mine som ein god rutine, og eg har stor glede av dokumentere ymse detaljar, slik so kvar eg har vore, og hendingar p turane. Dette kan ein bruke til utfordre seg sjlv p ein god mte, for eksempel prve f meir fisk en ret fr eller ta fleire turar, til dmes.


Ogs i r ser eg fram til at mange blanke ark skal til slutt halde spennande notater fr villmarka. Og kva der vil st, ja det veit vi berre nr dagen lir mot seine kvelden. Personleg tykkjer eg det er godt skrive ned notater fra turane for ha noko kome tilbake til nr ra gr, og ikkje berre ha bilete sj tilbake p. I mine yngre r vart notatar ikkje prioritert so mykje i den grad dei burde. Grunnen var at eg flte kanskje p den tida at det ikkje var so nye med notatar. Dette frte til at eg no i dag ikkje kan hente like god informasjon fr dei turane eg tok d. Dette seier eg i hovedsak som eit godt tips til deg som enno ikkje skriv egne notatar, for det fr du garantert mykje glede av seinare i livet.


Eg er klar for starte dette ret ogs, det er det ingen tvil om. Fullada sett med batteri til kamera, alt turutstyr har ftt det trengane vedlikehaldet, kniven har ftt seg ein omgang p brynet og er farleg kvass. So no blir det spennande sj kva ret har med seg av spennande hendingar. Eg kan ikkje seie anna en at eg gledar meg stort til ta fatt p rets turar.

Fisketur ved Skilbreivatnet

I dagens innlegg skal vi g tilbake til ein sommardag i 2014. Sjlv om vi no har ei nydeleg rstid, har vi ogs ftt kjenne litt p kulden, s d treng vi styrke humret med spennande fisketurar fr varmare dagar. Denne gongen er eg ikkje leine, men tok med meg turkamerat Steffen Hope, og begge partar er samde i dele denne turen med dykk. Kanskje gjev den dykk den inspirasjonen de treng til enten ta den samme turen sjlve, eller liknande turar. Men lat oss no ikkje vente meir i spenning, det er p tide g tilbake i turboka og sj kva vi finn.


Startpunkt Hopsstylen


I dag skulle eg treffe ein god turentusiast som no var finne i omrdet. Planen var treffast p Hopsstylen for drfte ymse saker og komande turer i lpet av dei neste dagane, som var eit herleg utgangspunkt ha. Som dei fleste turar krev ogs denne alltid litt god planlegging p frehand, i dag var det heller ikkje noko unntak. Vi bestemte oss for ta ein tur til Skilbreivatnet. Alt lg no klart til bli ein spennande fisketur i triveleg selskap.


Ved val av gode turkameratar er eg kanskje noko kravstor, men eg tykkjer det er ein fordel ha med folk som har god erfaring i ferdast i naturen, og ikkje minst like mykje glede av vre i naturen som meg sjlv. Kort sakt, Steffen oppfyller alle krav med glans. Opp gjennom ra har det blitt mange flotte turar med spennande fiske og ro i leiren. Personleg vil eg seie at ein bedre kar ha med p tur er vanskeleg finne.

 

Skilbreivatnet

Skilbreivatnet er eit av dei spennande fiskevatna som er finne i Nordfjord. Vatnet er ikkje so mykje i bruk trass i at vatnet ligg lett tilgjengeleg. Her kan ein ogs leige bt.


Skilbreivatnet ligg rett ved fylkesveg 615. Om du kjem fr Frde s fylgjer du fylkesvegen til du kjem til Storebru, her svingar du av mot Hyen. Du fylgjer deretter vegen ca 30 - 40 minutt (om du held fartsgrensa). P ferda kan du nyte syne av mange spennande fiskevatn, men om du vil til Skilbreivatnet m du halde fram til du passerer eit skianlegg p venstre side. Dette er eit sikkert teikn p at du no berre har f minutt igjen til du er framme, og du vil sj Skilbreivatnet fr hovudvegen.

Om du kjem fr Sandane, s fylgjer du fylkesveg 615 gjennom bygda Hyen og vidare mot Storebru, om litt vil du f syne p Hopsstylen p venstre side, og vidare oppetter vegen mter du p ein foss. Dette er eit sikkert teikn p at du er like ved.


Eg gr ut i fr at du har skaffa deg fiskekort. Men om du ikkje har det, s kan du skaffe dette p joker-butikken i Hyen.

Men lat oss vende tilbake til turen.

 

Dagens framkomstmiddel.

P turen i dag valde vi bruke bten til utforske vatnet p nrare hald. Dette gav oss fleire fordelar som vi drog godt nytte av, for ved bruk av eit slikt transportmiddel s har ein mogelegheit til ha med nokre ekstra kilo med luksus p turen. og det hvet let vi ikkje g i fr oss. Den ekstra vekta bestod i hovedsak av ekstra proviant.

Planen var likevel prve fange middagen sjlv i naturen, som alltid er like stas kvar gong det lukkast, for kva er vel betre enn fersk fisk rett i panna? Men skulle fisken likevel lure seg unna, s hadde vi eit godt andre alternativ, for det skadar ikkje vere godt frebudde.


Etter at vi hadde lest opp bten og redningsvesten var forskriftsmessig p, kunne ferda starte.


Ferda inn langs vatnet.

Det var ein behageleg tur inn langs vatnet, Steffen tok rene fatt. Underteikna skulle halde kursen nokolunde rett fram, men med vakker natur og nydelege fjellformasjonar som forstyrra arbeidsoppgavene om bord kom vi litt ut av kurs til tider, men so lenge det gr framover s er det forflytting. Vi brukte god tid, bde til dorge og til ta bra med pausar til utforske dei mange spennande vikene som er her. Sjlvsagt skulle fiskelukka prvast ogs p desse stadane.


Det fare innetter vatnet var litt nostalgisk tenke p, for omtrent slik var det for tidlegare generasjonar av ivrige fiskarar ogs. Sjlv om btane og fiskeutstyret ikkje var so moderne som i vr tid, trur eg gleda var akkurat den same som denne dagen.


Nr der er fleire som er med p fisketuren, s kjenner ein konkurranseinstinktet sette seg i marg og bein, sjlv om ordet fiskekonkurranse blir sjelden nemnt direkte. Dette vonar vi alle kjenner oss igjen i. Underteikna valde bruke mark og dupp til starte med. Steffen valgte bruke blank sluk, som ogs er eit godt alternativ bruke mot auren som er her. No var det spennande sj kven som fekk frste fangsten.

Etter ei tid leia undertekna med to aurar. Sjlv om dei ikkje var av dei strste, s var det ei behageleg leiing i konkurransen. Om litt fekk vi syne p eit spennande elveutlp der vi bestemte oss for sl oss til ro og prve fiske fr land.

 

Utlpet av Kaldelva

Vi plasserte oss p kvar vr side av elva. Underteikna valde bruke mark og dupp, mens Steffen valde bruke blank sluk. so no fekk fisken bestemme seg for kva den ville bite p. Medan vi venta var det behageleg hyre lyden av elva, samt flgje med p elva sine friske krefter gli nedetter fjellsida, gjennom juvet og mellom skogen p neset.

Plutseleg sg underteikna eit stort vak i vika litt bortanfor der Steffen stod og fiska. Uheldigvis stod eg p feil side av elva, s eg ropte til Steffen og sa ifr kva eg hadde observert. Med eitt var han vekk i skogen. Hm, ja, kanskje var det eit drleg trekk med tanke p konkurransen, men med to fiskar i leiing s skulle det ikkje vre noko fare. Ikkje lenge etter kom han gande i skogen og sg mistenkeleg lur ut. Eg ropte bort om han hadde ftt noko fisk, og eg frykta litt for leiarposisjonen i konkurransen. Og d han lfta opp fisken med et lurt smil, eg skjna med eitt at storfangsten var teken i dag. Om det var den samme fiske som vakte tidlegare kan ein ikkje seie hundre prosent sikkert, men truleg var det det. Uansett so var det eit nydeleg eksemplar av ein aure som var dregen i land. Dei to fiskane eg hadde ftt var ikkje lenger noko snakke om i forhold til auren som no var teken.


Det vart no litt diskusjon om kva den eigentlege vekta var, og her melde nok konkurranseinstinktet seg igjen. Ein slik diskusjon vonar eg vi alle kjenner oss igjen i, for den hyrer med. Det er ikkje alltid like enkelt komme til semje p dette punktet. Men heldigvis hadde vi med ei elektronisk fiskevekt, og dermed fekk ein avklare vekta p ein god mte som begge kunne vere tilfreds med. Vekta p auren var 710 gram. Eit flott eksemplar teken p fiskestang! Det er den strste vi har ftt i dette vatnet p vre mange turar hit, sjlv om vi har hatt fangstar som har vore i nrleiken. Men no er det sett ei ny vekt som m slast nr hvet byr seg igjen. 

 

Steffen syner storfangsten i dag.

 

Det var no tid for ta eit bilete av bde fisken og fiskaren. Underteikna fekk den ra. 

 

Dagens storfangst

 

Til slutt vil vi nytte hvet til ynskje dykk alle ei riktig god jul og godt nyttr!

Tur til Ryssdalshornet ( 1160 moh. )

Sjlv om eg trivast best p dei umerkte stadane p kartet hender det stundom at eg ogs vel dei meir opptrakka lypene. Denne gongen valde eg ta turen opp p Ryssdalshornet, ein av dei populre turrutene i Nordfjord. Dette er ein middels vanskeleg tur, som gr 4,5 kilometer fr 100 til 1201 m.o.h., og ein m rekne med kring 4 timar p turen. Ruta er svrt godt merkt, noko som er til glede for kvar og ein av oss som tar turen. Eg vil faktisk nytte hvet til gje alle dykk som har arbeidd med merkinga og anna naudsynt vedlikehald av ruta ein god takk for innsatsen de har lagt ned. Dette gjeld igrunn til alle som har tatt p seg denne typen arbeid. Bra jobba!

For kome seg til Ryssdalshornet fr Sandane kyrer du E39 mot Byrkjelo.Ta av til hgre fr E39 mot Kandal og deretter mot Ryssdal. Etter ein har kryssa elva tek ein frste veg til venstre. Det er greit parkere i nrleiken av kraftstasjonen fr skogsvegen tek til stige. Ruta flgjer fyrst den bratte traktorvegen opp til Ryssdalsstylen.

Fr Stylen er det eit skilt til venstre som viser vegen til toppen. Rsa gr i nordaustleg retning opp ei bratt li, forbi ein bergvegg der ein m klatre litt ved hjelp av eit tau. Etter kvart kjem ein opp p ryggen og flgjer denne sraustover mot toppen. Ryssdalshornet har p ein mte to toppar, og det er den lgaste (1160 m.o.h.) som er merkt. Er ein fyrst komen opp br ein ogs ta med seg den hgste toppen p 1201 m.o.h. 


Dagens turml er Ryssdalshornet som solar seg i morgonsola
 

Det var behageleg flgje vegen opp mot Ryssdalsstylen den fyrste etappen, ein slepp tenkje s mykje p ruta og ein har heller hve til nyte omgjevnadane p veg opp. Tankane var mest retta mot rets haust og framtidige turar, for eg finn mykje inspirasjon nr eg er ute i naturen. Men eg vart stadig distrahert, p ein positiv mte, av vakker fuglesang fr kjtmeisa som stod og lurte inne i skogen. Det var flott hyre p.

I sekken hadde eg ikkje med so mykje utstyr i dag, for planen var ha med det som eg tykte var mest naudsynt ha med. Personleg likar eg kalle slik oppakking "lett og rask". Flgjande utstyr var med: Fotoapparat, kart og kompass, 2 flasker med vatn, 1 stk. t-skjorte, ullsokkar, niste og sjokolade. Fyrstikker har eg alltid i sekken, sjlv om eg ikkje hadde bruk for det i dag.

No ser du kanskje at eg hadde glymt ein vesentleg ting som ogs br vre i sekken, nemleg fyrstehjelpsutstyret, som er ein viktig ting ha med p tur. Saka var at det lg i den andre sekken heime, men skulle eg ha kyrt heile vegen til Hyen igjen for og hente det ville eg ha tapt verdifull tid, s eg laut rett og slett gjere eit unntak i dag. Eg satsa p at det ville g bra i dag, og det gjorde det ogs, men ein god regel er og alltid ha det med i sekken.


Ryssdalsstylen.

Etter ha gtt p ein behageleg grusveg opp til Ryssdalstylen, var det godt kunne ta seg ein kort pause sidan det var stigning so seie heile vegen opp. D vart det hve til nyte synet av stylen og ta seg ei lita runde rundt for sj seg om.

Noko av det fyrste eg la merke til var korleis stylen lg i terrenget, kor torvtaka kamuflerer ganske godt som vi ser p biletet. P sjlve stylen kunne ein fylle p vatn i flaskene. Dette var tydeleg merkt med skilt. Med nytt vatn og friskt mot var det tid for neste steg. Ruta vidare gr no opp gjennom skogen og er framleis godt merkt. Her er utsikta noko redusert for ein kort periode, men eg fekk hyre mykje vakker fuglesong i tretoppane som gjorde ferda meir interessant.

Etterkvart fr ein prve seg p spennande klatring, men lat dykk ikkje skremme av den grunn. Her er det laga til ein solid vaier som ein kan halde seg fast i etter behov. Det var godt ha noko halde seg i, for det gav ei eiga sikkerheitskjensle.

Om litt kom eg til der eg kunne sj ned p Ryssdalsstylen og kor eg tok biletet ovanfor. Her kunne eg igjen nyte utsikta, og det var igjen tid for ein ny pause. Ja, kanskje det blir det for mange pausar i lpet av ein tur, men eg tykkjer det hver seg i stor grad, for d fr ein tid til nyte turen mest mogleg og samstundes f dokumentere turen med bilete som vekkjer gode minne seinare. Slik fr ein gjerne med seg fleire detaljar som ein kanskje hadde oversett om ein legg i veg til toppen i full hast.


Fremstevatnet

Fremstevatnet ligg ikkje so langt fr Ryssdalstylen og eg gjettar p at det nok er mange spennande fisketimar ein kan tilbringe der, og ei og anna fiskeskrne har sikkert ogs blitt fortalt der nede. Personleg har eg ikkje prvd fiskelukka der enno, og det ser eg svrt fram til nr hvet byr seg, og d vil eg ogs utforske dalen nrmare. Men det lyt nok bli ein annan spennande tur i komande tid, for i dag mtte eg ta til takke med utsikta. Eg skal innrmme at eg kjennde fisketrangen krible i hendene, men i dag kribla det meir i ftene etter n toppen og skrive seg i turboka der.

Ja, det er gledeleg og sj slik flott natur breie seg over Nordfjord i all sin glans, sj rets haust kome sakte men sikkert for setje sine nydelege spor i naturen er ekstra triveleg.

No var eg endeleg komen opp i hgda og eg fekk no god betaling for slitet i form av nydeleg utsikt som strekte seg ut over landskapet. Om ikkje skodda hadde vore i vegen, s hadde eg sett over Sandane ogs. Men det sj over skodda gav allikevel ei heilt eiga oppleving som var kjekt ta del i. Opplevinga gav rikelig med nye krefter til g den siste etappen opp til mlet for turen.

P veg vidare oppover kom ei uventa men gledeleg overrasking i form av ryper som passerte i full hast. Som s mange gongar fr vart det ikkje tid til noko bilete av rypene, for eg vart rett og slett for sein med kamera. Det er slikt som hender, men uansett var det kjekt f sj dei i fjellet. Ryper har eg ikkje sett for mykje av i r, trass mine mange turar hgt og lavt, so eg vonar at bestanden tek seg opp att med tida. Kvar gong ein fr mogelegheit til kome tett p ville dyr synest eg det alltid er like kjekt. Personleg gjev det meg ei ekstra glede nr ein ferdast i fjellet.

Resten av ruta no var eigentleg strake vegen opp, for eg var no komen over tregrensa og eg kunne kjenne vindens friske bris. Det var som g p den raude laupar til mlet, stadig nrmare for kvart steg. S, hurra!, var mlet ndd.




Tid for og skrive seg inn i boka

No var det tid for ta ein lenger pause. Det synest eg var velfortent og det skal samstundes seiast at det gjorde godt for kropp og sjel. Magen sa no tydeleg i fr at det var tid for mat, og d lyt ein berre lystre for p tom mage kjenner ein slappheita kome, og d kjem ein ikkje langt. Matpakka bestod av eit par brdskiver med brunost, og det smakte fortreffeleg godt. S hadde eg litt sjokolade og vatn som dessert.

No var tida koma for skrive seg i turboka. Der kunne ein sj at eg ikkje var den einaste som ferdast hit, for namna var reint mange. Det er nok eit bevis p at turen til Ryssdalshornet er svrt populr. Det er ikkje rart, for utsikta her er heilt fantastisk p godversdagar. Ein har god utsikt mot Sandane, Rygg og Breim. Eg var kanskje mest imponert over sj landskapet i sin heilskap, sjlv tka hadde sin heilt eigen sjarm der den lg og varma seg i sola.


Underteikna har god utsikt mot Rygg

Nr eg hadde ftt samla nye krefter var det p tide og utforske dei nrmaste toppane som er her, sidan eg frst var her. Det var lett ta seg fram p solide steinflater som ga godt fotfeste. Enno kunne ein sj snen fra fjordret som held stand i fjellet somme stader. Kansje vil den forsvinne heilt fr neste vinter stormar over oss. Utsikta m opplevast med eigne auge, noko eg anbefalar p det sterkaste.


Nydeleg utsikt so langt ein kan sj fr vste toppen


Sola skin over hge fjell



Utsikt mot Breim


Ryssdalshornet 1160 m.o.h. Mlet er ndd i dag

 

God tur!



Tur til Botnafjellet

I dette innlegget har eg valt legge ut ein tur som eg tok for vel eitt r sidan no. Denne turen gav meg mellom anna fantastiske opplevingar og vakker utsikt s langt eg kunne sj, og turen vart sjlvsagt foreviga med spennande naturbilder, videoklipp, og personlige notatar. S lat oss ikkje vente lenger i spenning, det er p tide opne turboka og sj kva vi finn...


Vi gr inn i ei ny og spennande rstid, dagane som har vore gode og varme blir kortare og kaldare.

Men det er likefullt ei spennande tid p ret ferdast i skog og fjell. Ja, for kvar rstid har nettopp sin eigen sjarm. Og eg tykkjer vel om denne tida nr lufta blir skarp og klar, og det er spennande flgje endringane i naturen p nrt hald p denne tiden av ret og kanskje sj morgonar med rim p marka dei frste morgontimane

I dag tidleg d eg vakna og sg ut av vindauget, var det utruleg flott sj at denne dagen skulle godveiret verkeleg syne seg fra si beste side. Det var ingen tvil, i dag mtte det bli tur, men kor skulle turen fare? Ja for sjlv om det var rikeleg med turar velge mellom, s mtte det takast eit valg. Ved frokostbordet og Gloppen turkart ved mi side fall valet p Botnafjellet.

Botnafjellet har ei hgde p 1153 moh., og det er inga turrute p kartet som gr akkurat dit per i dag, sjlv om der er umerka turruter i nrleiken. Dette gjorde det desto meir interessant for meg. Det var p tide og ta beina fatt og utforske staden nrmare.

Planen var starte turen fr Ommedalsstylen og g derfra opp p Botnafjellet via Rinddalen.


Ommedalsstylen

Eg vil seie at ruta hver for alle. Det er ein fordel ha formen inne, men ikkje noko krav, for om formen ikkje er der kan ein alltids ta fleire pauser undervegs og nyte landskapet p veg oppover. Til Ommedalsstylen kjem ein p flgjande vis:

Ein kyrer Fylkesveg 615 til ein kjem til Aa, og her kyrer ein av der vegen er skilta til Gjengedal. Om du kyrer fr Sandane m du ta av til venstre, og om du kjem via Storebru m du ta av til hgre. S flgjer du vegen til du ser ein bratt grusveg g oppetter fjellet p venstre side. kyre p denne vegen kostar per i dag 40 kroner, og dette kan betalast ved byrjinga av vegen. Ein risikerer ikkje kyre for langt, for denne vegen er ikkje til unng sj fr hovudvegen. P hgre side har du god over sikt over delar av Aa-elva, Ommedalsvatnet og starten av Ommedalselva, og er du ein laksefiskar s er nok dette meir interessant for deg.


Men lat oss no vende tilbake til turen.

Klokka nrmar seg 09.00 p morgonkvisten nr eg kjem til Ommedalsstylen.

Det er p tide ta nokre friske hgdemeter og n dagens ml til Botnafjellet.


Rinddalen

P veg oppover er det jamn stigning heile vegen til ein er oppe, men mist for all del ikkje motet av den grunn, for man gr i eit flott landskap og ei utsikt som blir stadig betre og betre p veg opp. For meg gav det bde inspirasjon og vilje til og n toppen, slik at eg kunne skode ut over det vakre landskapet i sin heilskap, og nr ein fyrst er oppe, ja s er det gjort.

P biletet ovanfor kan du nyte synet av Rinddalen som var den staden kor eg valde g opp, og no var det ikkje mange meter igjen med stigning fr eg var oppe. Underlaget var av solide steinflater som var aldeles nydeleg g p. Etter at eg hadde gtt ein stund i litt meir krevande terreng var dette som g p den raude lpar til mlet som var der oppe. f eit gjensyn med sola den siste etappen opp til mlet var ein ekstra bonus p turen, som eg sette stor pris p.

D eg var komen p toppen var det fantastisk sj utsikta strekkje seg 360 grader rundt meg s langt augo kunne sj. No skulle det bli godt f seg ein matabete og samle nye krefter i kroppen. Eg var ikkje sein om skifte t-skjorte og sokkar som naturleg nok var fulle av sveitte etter dagens marsj, og som kjendest iskalde i vindens friske bris. Dette er ein god rutine eg har lagt meg til gjennom tidene: "Av med det vte og p med trt ". Dei vte kleda la eg ut i sola s dei fekk muligheten og trke mest mulig.

No var eg komen til tida der det var p sin plass med ei kort feiring av turen for markere at mlet vart ndd i dag, dette hyrer jo ogs med.

Feiringa bestod av ein god varm kopp med te etter god gammal engelsk tradisjon, og ein god bit av Freia mjlkesjokolade. Det var nydeleg kjenne sjokoladen smelte i munnen med ein smak av eksotiske frukter som mango i teen, medan eg kunne nyte utsikta som var reint storslagen.

Etter feiringa tok eg meg ein velfortjent kvil kor eg kunne nyte utsiktea i fred og ro, medan eg heldt fram skrivinga i turboka slik at eg vil ha gode minner nr tida flyg.


Eitt av mange lemen eg sg p turen

Av andre spennande hendingar vil eg nemne at det var rikeleg med liv p bakken ogs, for lemen var det mykje av, bokstavelige talt over alt. I r var det utan tvil lemenr.

Det var interessant flgje med p kor dei hadde trakka sine mange sm stiar p marka, og dei var bde aggressive og redde av seg p same tid. Eg nytta hve til filme ein av dei som stod s standhaftig og ikkje ville vike. Det sette tydeleg lite pris p mitt nrvr, sjlv om eg satte pris p hans. D eg hadde ftt ei brukbart bilete fortsette eg ferda vidare.


Styggvatna og underteikna

Etter at eg hadde ftt litt kvile og samla nye krefter var det tid for utforske omrdet, noko som alltid er like spennende kvar gong. Eg tok nokre korte turar der eg mellom anna fekk god oversikt over Styggvatna og Styggelivatnet. Per i dag har eg ikkje prvd fiskelukka i desse vatna, noko eg sjlvsagt ogs ser fram til nr den tid kjem.

Ved hjelp av videokameraet fekk eg eit lite glimt av Vereide i det fjerne, filmsnutten som eg legg ved sist i bloggposten syner dette litt betre enn ein kan sj p biletet. Det var stor stas sj utover alt dette.

Eg skal ogs innrmme at som den ivrige fiskar eg er, s fekk synet av vatna meg litt til angre p at eg ikkje tok med fiskestanga i dag, men det var i stor grad ein vellukka rekognoseringstur som gav eit godt grunnlag for ein ny og spennande ekspedisjon hit ved neste hve, for eg er ikkje ferdig med og utforske dette omrdet vidare, det er det ingen tvil om. Neste gong vonar eg ta med teltet og bruke ekstra god tid til utforske dei mange spennande stadane som finnast her, for skal ein overnatte i hgare strk kor ein er utsett for ver og vind er telt nrmast ei sjlvflge ha med.


Underteikna nyt utsikta fr Botnafjellet

Etter at eg hadde utforska delar av det spennande omrdet rundt Botnafjellet var det tid for ta dagens hovedbilete av turen. Eg sette kameraet i god posisjon p stativet, sette p sjlutlysinga, og s hadde eg nokre sekund p meg til komme i den rette posisjonen i bildet.

Eg kjem garantert til vende tilbake hit for utforske staden meir og nyte den fantastiske utsikta som finst der oppe.

Turen anbefalast p det sterkaste, og om du vel g ruta eg gjekk eller om du vel di eiga s er det sjlvsagt opp til deg.

God tur!

Heilt til slutt vil eg legge ut denne korte videosnutten som syner min ferd og opplevingar p veg opp.

video:p tur til botnafjellet

Presentasjon av ny blogg

  • 15.09.2015 kl.18:20 i Om meg

Velkommen til bloggen Naturglede!

Eg held til i Hyen som er ei lita bygd i Gloppen kommune i Nordfjord. I lpet av mine 28 r har eg brukt mykje av fritida mi til friluftsliv, og dette er noko eg interesserer meg sterkt for. Eg likar best g turar som gjev meg mogelegheiten til vre leine i naturen, og oppske fiskevatn som ikkje er utsett for s mykje trafikk fr andre fiskarar. I sekken har eg alltid med foto- eller videokamera, og slik kan eg dele gode, naturlege opplevingar fr livet i naturen med andre interesserte. Dette er kva eg vil gjere p denne bloggen, og i bloggpostar framover kan du vente f sm glimt fr naturen i Hyen og omegn. Her p bloggen vil eg formidle ulike naturopplevingar fr mine mange turar til fjells, til skogs eller til fiskevatn, turar med kano eller bt, og turar som utforskar villmarka sine mange sider. Av og til legg eg ut korte bloggpostar med ein kort stemningsrapport eller eit mte med dyrelivet, og andre gongar vil eg gje tips og opplysningar om fornuftig villmarksliv ferdast leine i naturen krev at ein tek egen sikkerhet p alvor, noko eg sjlvsagt g gjer.

P biletet ser du underteikna attmed Langevatnet. Som min fyrste bloggpost vil eg gje ein presentasjon av dette vatnet, d eg har eit spesielt forhold til det. Det var her eg fekk min aller frste rret. Dette hende i 1993, og det var slik mykje av mi friluftsinteresse vart danna. Kvart r startar eg sommarfisket ved Langevatnet som min personlege tradisjon.



Langevatnet ligg i Rnnekleiv, og er mykje i bruk, spesielt om sommaren. Her er det rret f, og den bit gjerne p makk og dupp, men ein blank spinner er ogs et godt alternativ. Storleiken p fisken varierer litt, men p ein god dag eller ein god kveld ligg den mellom fem hundre gram og eitt kilo. Vatnet er lett tilgjengeleg med bil, og her er ei kort vegskildring:

Ein kyrer Fylkesveg 615 til ein kjem til Aa, og her kyrer ein av der vegen er skilta til Gjengedal. Om du kyrer fr Sandane m du ta av til venstre, og om du kjem via Storebru m du ta av til hgre. S flgjer ein denne vegen til ein kjem til krysset kor vegen gr anten til Gjengedal eller Mjellem. Her tek ein av til Mjellem og kyrer til ein ser ein godt synleg kraftstasjon. Ved denne svingar ein av til hgre. Vegen gr gjennom eit gardstun og her m ein leggje att bompengar i ein konvolutt fr ein kyrer vidare. Prisen for bomvegen er pr. i dag. kr 20.-. Fiskekort kan ein f kjpt ved bommen. Ein kan ogs kjpe fiskekort i dei lokale sportsforretningane p Sandane, eller ein kan ta turen til Joker-butikken i sentrum av Hyen.

God tur, og skitt fiske!

Ny blogg!

Velkommen til blogg.no! :)

Dette er det aller frste innlegget i din nye blogg. Her vil du finne nyttig informasjon, enten du er ny som blogger eller har blogget fr.

Trenger du litt starthjelp finner du vre hjelpesider her: http://faq.blogg.no/, og vr engasjerte supportavdeling er tilgjengelig (nesten) 24/7.

Bloggen
nsker du gjre den nye bloggen din litt mer personlig anbefaler vi at du fyller ut profilinfo, og velger et design som passer til deg. Vil du bare komme i gang med bloggingen kan du starte et nytt innlegg.

Hashtags
Blogg.no bruker hashtags for samle innlegg som handler om samme tema. Hashtags gjr det lettere finne innlegg om akkurat det temaet du sker. Du kan lese mer om hashtags her: http://hashtags.blogg.no/

Andre nyttige sider
Infobloggen: http://info.blogg.no/
Vrt regelverk: http://faq.blogg.no/infosider/retningslinjer.html
Vilkr for bruk (ToS) og integritetspolicy: http://faq.blogg.no/?side=omoss

N som du har lest dette innlegget kan du redigere det eller slette det. Vr dog oppmerksom p at det alltid m vre minst ett innlegg i bloggen for at den skal fungere - det er for eksempel ikke mulig redigere designet uten at det finnes innlegg i bloggen.

Nr du skal logge inn neste gang kan du gjre det fra vr forside p http://blogg.no/.

 

Vi hper du vil trives hos oss!

hilsen teamet bak
blogg.no

 

blogg.no | logg inn | hjelp | regelverk | vilkr | om oss | kontakt oss | infobloggen

 

Les mer i arkivet Oktober 2018 September 2018 April 2018